Παράλληλα

Κυριακή

Prive

Liquid

Εποχές

Ζεν

Σε βλέπω

Δ

Αστέρια

Χωρίς απόκριση

Πάρε με

Σελήνη

πληγές στα γόνατα

μου τριψες τις πληγές στα γόνατα
άγγιξες το μαστίγωμα του χρόνου
και δεν τρόμαξες

μ' έντυσες ρούχα κόκκινα βασιλικά
και θρόνιασες εμένα το ζητιάνο
όχι σε βάθρο πλαστικό
μα πάνω στην παλιά σκουριά
που χάιδεψες 

στη δίνη του γκρεμού μου κρυφοκοίταξες
τα ζάρια μου έστριψες ακόμα μια φορά
κι άλλαξες του χαμού μου τη σειρά

καλοκαίρι

χωρίς πόδια

άλλος αέρας

σκουπίδι

δρόμος

raw

πριν έρθεις

Μαζί

Μεσημέρι χειμώνα

Δεν έχω κανέναν

Κρυφά γράμματα

Φώτα στη σκηνή

Γυάλινο σακάκι

Ντρέπομαι

Αγκαλιασμένοι

καθρέφτης

Άδειο

Άδειασε το σπίτι από ρούχα αμπαλάζ και χρώματα
κι έμειναν μόνο οι γραμμές και τα σχήματα κι αυτά θολά
η μυρωδιά απ' το ξύλο έγινε το άρωμά σου
και το κορμί σου εκείνη η κρυφή καμπύλη που μόνο εγώ ήξερα πως έκοβε

Δεν υπάρχουν ευθείες

Ρωγμές- λίγο πριν σπάσω

Μια βραδιά στη Χονολούλου

Έκλειψη στο κενό

έτσι όπως γέμιζε η έκλειψη το κενό
και πόναγες τα μάτια σου στο θάμπος της 
μάθαινες σιγά -σιγά να ξεχωρίζεις τέρατα και
παράσιτα που ρούφαγαν το φως και ξέρναγαν σκοτάδι
και μόνο η νύχτα τα ξεγύμνωνε
άθλια και ολονήστικα
να σέρνονται ζητιάνοι